Farby antykorozyjne do długoterminowej ochrony.
NAJNOWOCZEŚNIEJSZE TECHNOLOGIE OCHRONY ANTYKOROZYJNEJ do stosowania dla długoterminowej ochrony metali powstały w 1981 roku, po zbudowaniu mikroskopu tunelowego, który pozwolił dostrzec poszczególne atomy i sprowadzić materię do wielkości nanocząsteczek. Zetknięcie farb wykonanych z nanocząsteczek ( cynku, aluminium, miedzi , brązu i innych metali na bazie wysoko wydajnych składników warstwowych: poliuretan, epoksyd, akryl, winyl,
silikon organiczny ), które są anodowe w stosunku do powierzchni metali, których jony są katodowe, stanowi swoistą parę przeciwieństw. W ten sposób powstaje specyficzna energia wynikająca z aktywności tych przeciwieństw. Wszystkie przeciwieństwa dążą do równowagi, stąd w procesie wymiany energetycznej powstają stałe wiązania cząsteczek farb nano z podłożem metalowym. Aktywność przeciwieństw pozwala mikroskopijnym cząsteczkom pokonywać wszelkie bariery, przez co głęboko wnikają w powierzchnię metali tworząc nierozerwalne wiązania.
Tradycyjne farby posiadają liczne ograniczenia . Ograniczoną odporność na wpływy atmosferyczne, uszkodzenia mechaniczne, określone temperatury nakładania, schnięcia oraz eksploatacji. Powodem tego są spoiwa czyli żywice, które nie są wstanie oprzeć się zmianom warunków otoczenia. Dlatego takie powłoki szybko tracą swoje właściwości.
W przeciwieństwie do tradycyjnych farby nanotechnologiczne wiążą się z metalem na zasadzie procesu wymiany energetycznej a nie żywicy. Ze względu na to, że są „rozbitymi” metalami, łatwo dostosowują swoje temperatury do pokrytych nimi powierzchni, czego nie robią tradycyjne farby. Mają identyczne parametry jak cynkowanie ogniowe, niezaprzeczalnie przewyższając go swoimi właściwościami. 96 % zimny cynk naniesiony pędzlem po ½ godz. od nałożenia na metal ze względu na tworzącą się energię staje się suchy. Można na niego nakładać kolejne międzywarstwy, które potem częściowo same reperują się lub można je łatwo uzupełniać w razie uszkodzeń. Warstwy wykończeniowe z nanotechnologicznych farb nakładamy po dwóch godz. Wymienione właściwości są niemożliwe do wykonania przy cynkowaniu gorącym. Nie jest się na dodatek zależnym od gabarytów cynkowanej na zimno powierzchni. Bardzo istotnym czynnikiem przy pracy na wolnym powietrzu jest czas schnięcia ze względu na unikanie zapulenia powierzchni i możliwość szybkiego nakładania kolejnych warstw. Oszczędność czasu pracy oraz uniknięcie ponownego odtłuszczania, odpylania itp. przed nakładaniem kolejnych warstw, to także ważne oszczędności.
W Rosji stosuje się je we wszystkich klimatach, eksportuje do Gujany w Ameryce Południowej, Wietnamu, Korei. Wszędzie tam, gdzie występują specyficzne warunki tropikalne o bardzo wysokiej wilgotności, powodujące wysoką korozję na metalach.
We wszystkich warunkach atmosferycznych można je nakładać w temperaturach od – 40 ºC do + 60 ºC, przy wilgotności do 90 % i eksploatować w temperaturach od – 70 ºC do + 60 ºC , a wyroby termoplastyczne nawet do + 400ºC. Długa żywotność pomaga wiązać się z podłożem, tworząc powłokę nierozerwalną z metalem, która nigdy nie odpada. Powłoka wykonana bez żadnych zabezpieczeń nawierzchniowych z samego cynku sama utlenia się w ciągu 1 roku o około 5 µm, chroniąc w ten sposób przed korozyjnym działaniem zabezpieczoną powierzchnię. Rozumując dalej, zwiększanie grubości lub nakładanie kilku warstw wydłuża trwałość wymalowań. Przy czym zaznaczyć należy że nałożenie jednej warstwy o odpowiedniej grubości po upływie np. 10 lat nie wymaga ponownego czyszczenia piaskowania, opalania, zdrapywania starej farby nanotechnologicznej, co jest wymagalne w przypadku tradycyjnej farby. Wystarcza jedynie odtłuścić powierzchnię i nanieść kolejne powłoki tej samej farby. W przypadku renowacji starych powłok, wykonanych innymi farbami podstawowym warunkiem jest wyzbycie się ich do gołego metalu. To gwarantuje prawidłową aplikację i trwałość powłoki wykonanej z farb nano. Istnieje również możliwość regeneracji elementów cynkowanych ogniowo, pod warunkiem że powierzchnia nie może być gładka.
Poszczególne rodzaje farb są odporne na wodę morską i słodką ( instalacje wody zimnej i ciepłej, w tym wody pitnej ), wodne roztwory soli, alkohol etylowy i jego wodne roztwory, roztwory kwasów, ropę naftową i jej pochodne.
Szczegółowo opisuje to dział – antykorozja, do którego lektury zapraszamy.


